De mini’s van InVraplus flikken het weer…

Afgelopen zaterdag, 14 april, mochten Famke Emma Feline Meike en Minke hun laatste wedstrijden spelen in Scheemda. Het waren niet zomaar de laatste wedstrijden maar men kon ook nog iets bereiken. Ze konden kampioen worden. Dit zou niet zomaar lukken. Ze moesten iig hun eigen wedstrijden winnen en dan ook nog winnen van de “concurrent” VCO ’72.
Tegen 11:30 mocht men zich melden om tegen Olympia hun eerste wedstrijd te spelen. Zoals in meerde verslagen staat is Olympia’88 een echte angstgegner voor onze heldinnen. Wanneer je Olympia ziet dan denk je. Ach wat een lief team waar geen gevaar in zit. Maar nee… Deze lieve meisjes veranderen in tijgers zodra de zoemer aangeeft om de wedstrijd te beginnen. Door de wedstrijden hiervoor tegen hun wisten wij dit en wisten wij ook dat we niet slap moesten beginnen. Maar helaas dit was wel het geval. Het misschien kampioen konden worden zat in ieder hun hoofd. Men was slordig afwezig en scoorden niet makkelijk. Toch herpakten de dames zich goed. Men kreeg grip op de wedstrijd. Net zoals Cor grip op onze meiden kreeg. Cor kreeg ze rustig. De 1-0 werd omgezet naar 1-1 en men zette door. Na 12 minuten stond er….. voor flash.

12 minuten rust. Zoals we hadden afgesproken moesten wij bij elkaar blijven. Beide coaches Cor en Werner wilden niet dat de meiden hun concentratie kwijt raakten door dat men de hele hal weer rond te rennen. Zo gezegd zo gedaan. Lekker bij elkaar. Gezellig kletsen en weer langzaam aan de bal. Want de volgende wedstrijd moest tegen het andere meiden team gespeeld worden. Een team wat grote stappen heeft gezet met het niveau dit seizoen. Dus spanning was er zeker.
12u en de wedstrijd ging van start. Wederom werden de meiden weer verrast door het agressieve spel van de tegenstander. Wederom was de tegenstander weer scherper en geconcentreerder. En wederom stond er weer een 1-0 achterstand. En wederom moesten beide coaches er weer alles aan doen om het team rustig te krijgen. En gelukkig lukte dit. Aan beide kanten stond een team die wou winnen en voor elk punt aan het strijden was. Maar ook aan het van deze wedstrijd stond er toch een winst voor ons. Dus de 2de gewonnen wedstrijd was binnen. We zijn er nu dicht bij. Er waren al een paar die het woord k….oen zeiden. Maar nee. Hier mocht zeker niet over gesproken worden. 12 minuten rust en dan de wedstrijd waar het om zou gaan. Maar……..De coach van de VCO kwam in de rust naast ons toe met het, voor hem, slechte bericht dat zij een wedstrijd verloren hadden.. en daarbij ook meteen de felicitaties richting ons met het kampioenschap. Door hun verlies waren wij sowieso al kampioen. Wat nog kon is dat VCO ook mede kampioen kon worden door van ons te moeten winnen.. Dit goede bericht werd nog niet met het team gedeeld. Eerst gewoon spelen.
12:30.. en de wedstrijd waar het om zou moeten gaan ging van start. Spanning? Ja…. De enorme spanning was van alle gezichtjes te lezen. Gewoon sneu om te zien. Men wou ook wel lekker volleyballen maar het wou niet. Men wou lekker scoren. Maar dit lukte niet. Men wou winnen. Maar dit lukte niet.. VCO speelde goed.. rustig maar scherp. Alles wat ze over het net gooiden was een punt voor hun. Dus helaas na 12 minuten was er geen winst voor Flash. De zoemer ging en ieder was stil.. keek voor zich uit. De tranen stonden in bijna ieder hun ogen. Geen Kampioen….. Maar wat het team dus nog niet wist en beide coaches wel werd gedeeld. Cor en Werner riep het team bij elkaar. Tijdens de wedstrijd was al het publiek van de tribune gekomen en had zich achter het veld genesteld. Ook zij wisten het goede nieuws al. Meike Famke Emma Feline en Minke stonden stil bij Cor en Werner. En toen werd er gezegd dat VCO een wedstrijd deze ochtend al had verkoren en wij hierdoor kampioen waren geworden. Op dat moment kwamen er tranen van geluk. Ieder gilde het uit. Een echt kippenvel moment… Het publiek meldde zich en wat waren de meiden blij. Cor en Werner ook maar deze waren ook trots erg trots. Wat een team en wat een publiek hebben wij toch.
Tijdens het vieren speelde VCO hun laatste wedstrijd tegen ritola. Bij winst hadden zij net zoveel punten als Flash en dat zou betekenen… Mede kampioen. En dit deden ze… Na de zoemer juichten beide teams alles bij elkaar. Er werd door Flash en VCO een kring gemaakt en er werd samen gezongen en gedanst. Waar zie je dit nog meer.. hier doe je het voor..
De meiden en coaches van InvraPlus N3-1 wil iedereen bedanken voor het supporteren. Jullie waren/zijn ook zeker een onderdeel van het team. En natuurlijk willen wij Ellin Pelgrim bedanken. Onze vaste trainster. Zonder haar was het ook niet gelukt.
Nu wordt er nog een aantal keren lekker getraind en kan men zich langzaam voorbereiden op het nieuwe seizoen.. Tot dan

Nog geen reacties op bericht: "De mini’s van InVraplus flikken het weer…"

    Wil je reageren?